Żałoba nie ma jednego prawidłowego przebiegu
Po śmierci bliskiej osoby mogą pojawiać się smutek, złość, poczucie pustki, ulga, poczucie winy, trudność z koncentracją albo okresy pozornego spokoju. Reakcje mogą zmieniać się z dnia na dzień. Sam fakt, że ktoś przeżywa stratę inaczej niż jego otoczenie, nie oznacza jeszcze, że robi to niewłaściwie.
Nie trzeba przechodzić przez ustalone etapy
Popularne modele etapów żałoby mogą pomagać opisywać część doświadczeń, ale nie są obowiązkowym harmonogramem, według którego każdy człowiek powinien przeżywać stratę.
Co może pomóc w pierwszym okresie
- zmniejszenie liczby decyzji do tych naprawdę koniecznych
- przyjęcie praktycznej pomocy od bliskich, jeśli jest dostępna
- utrzymanie podstawowego rytmu posiłków, snu i codziennych obowiązków w takim zakresie, w jakim jest to możliwe
- pozwolenie sobie na kontakt z innymi, ale również na potrzebę ciszy i odpoczynku
- odłożenie presji, że po określonym czasie trzeba już funkcjonować tak jak wcześniej
Kiedy potrzebna jest dodatkowa pomoc
Warto poszukać profesjonalnego wsparcia, kiedy cierpienie staje się bardzo nasilone, długotrwale uniemożliwia podstawowe funkcjonowanie, pojawia się nadużywanie alkoholu lub innych substancji, samouszkodzenia, zamiary samobójcze albo poczucie, że nie da się zadbać o własne bezpieczeństwo.
W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia potrzebna jest pomoc alarmowa pod 112. W pozostałych sytuacjach pierwsza rozmowa może pomóc nazwać najtrudniejszy element obecnej sytuacji i określić, jaki rodzaj dalszego wsparcia będzie najbardziej adekwatny.